Hikgids · Thuis

Gewoontes, geen wondermiddelen

Tips tegen de hik

8 november 2026 · leestijd ongeveer 6 minuten

Zoek je op “hik stoppen”, dan krijg je een berg adviezen. Adem inhouden, suiker, een schrik, ijs, rare drinkhoudingen. Een deel is onschuldig. Een deel is onzin. En een klein deel is ronduit onveilig. Er is geen huismiddel waarvan vaststaat dat het de hik betrouwbaar uitzet. De hik stopt meestal toch, en dan krijgt de laatste truc de eer.

Dit artikel sorteert de ideeën die mensen écht gebruiken. Niet als receptenlijst om af te vinken, wel als houvast: wat redelijk is, wat je kunt bewaren voor de volgende maaltijd, en wat je laat. Weet je nog niet wat de hik lichamelijk is, begin dan bij wat is de hik. Zit je er middenin, pak de kortere route in eerste hulp bij de hik.

Eerst het ritme breken

De meeste bruikbare tips doen hetzelfde: ze onderbreken het hijgerige patroon. Je stopt met happen, je zit recht en je geeft het middenrif een moment zonder nieuwe prikkel uit de maag.

• Leg bestek en glas even weg.
• Ga rechtop zitten, schouders laag.
• Adem een paar seconden in, en adem daarna langzaam door je mond uit. Niet langer dan comfortabel is.
• Neem daarna twee of drie kleine slokken water, zonder te haasten.

Dat is genoeg voor een gewone aanval. Lukt het niet, herhaal het één keer. Word je licht in je hoofd, stop dan met adem ophouden en adem normaal verder.

Drinken met een bedoeling

Water komt in bijna elke hiktip voor. Het verschil zit in het tempo. Een teug die je naar binnen gooit, vult de maag én neemt lucht mee. Een slok die je bewust neemt en meteen doorslikt, doet het tegenovergestelde: je aandacht gaat naar slikken, niet naar de volgende hik.

HikStopper is gemaakt voor dat tweede. Het is een lichtblauw, herbruikbaar mondstuk dat in een ondiep glas staat. Je kiest de stand voor een kind tot 20 kg of voor een volwassene, zuigt krachtig en slikt meteen. Twee of drie keer, zonder pauze, en zonder het buisje eerst vol te laten lopen. De uitleg met plaatjes staat op zo gebruik je het. Het blijft een drinkhulp voor een korte hik, geen behandeling als de hik dagen aanhoudt.

Afleiding en een koude of zure prikkel

Een tweede groep tips probeert de aandacht te verleggen. Iemand laat je schrikken, je vertelt een lang verhaal, of je zuigt op een ijsklontje of een partje citroen. Het idee: een andere prikkel wint het even van de hikreflex.

Daar is weinig hard bewijs voor. Het kan geen kwaad om even over iets anders te praten, of om op een citroenpartje te bijten als je dat lekker vindt. Een schrik “organiseren” is een ander verhaal. Bij een kind, een oudere of iemand die schrikt van harde geluiden sla je dat over. De hik is het ongemak niet waard.

De hik de volgende keer voor zijn

Voorkomen lukt niet altijd, maar het patroon is herkenbaar. De hik begint vaak als de maag snel oprekt of als je lucht slikt. Deze gewoontes helpen veel mensen meer dan een middeltje achteraf:

• Neem de tijd voor een maaltijd. Kauwen tot de hap zacht is, scheelt meer dan haasten.
• Kleine porties als je weet dat een volle maag bij jou de hik geeft.
• Minder bruis en minder alcohol op momenten dat je gevoelig bent.
• Niet praten met een volle mond. Daarbij hap je lucht.
• Heet of heel sterk gekruid eten langzamer eten dan je zou doen uit enthousiasme.

Roken hoort in hetzelfde rijtje: het irriteert keel en luchtwegen en komt bij een deel van de mensen samen met een hik. Stoppen heeft meer opbrengst dan welke tafeltruc ook. Daarvoor kun je terecht bij de huisarts of bij een stoppen-met-roken-begeleider.

Tips die je beter laat

Sommige oude adviezen duiken nog steeds op. Die raden we af, ook al staan ze op veel lijstjes.

• Ademen in een plastic zak. Dat beperkt de lucht en is gevaarlijk, zeker bij kinderen.
• Mond en neus dichthouden en hard persen. Je kunt duizelig worden of flauwvallen. Een paar seconden adem inhouden is het maximum dat hier zinvol is.
• Aan je tong trekken of hard in je gehemelte porren. Dat beschadigt slijmvlies en lost de hik niet betrouwbaarder op.
• Drinken in een rare houding, ondersteboven of met vingers in je oren. De kans op verslikken is groter dan de kans op een wonder.
• Suiker, ijs of citroen bij een jong kind dat zich verslikt. Kleine harde stukjes horen niet in een kinderkeel als “middeltje”.

Een tip die iemand moet laten schrikken, pijn doen of de adem lang afknijpen, is geen tip. Het is een risico.

Wanneer een tip niet meer past

Thuistips zijn voor een hik van minuten. Duurt het langer dan twee etmalen, komt de hik bijna elke dag terug, of kun je er niet door eten of slapen, dan is het tijd voor de huisarts. Dat staat uitgebreider in wat is de hik. In de tussentijd helpt doorgaan met steeds wildere trucs niet.

Dit artikel is algemene informatie, geen persoonlijk medisch advies. HikStopper is een drinkhulp en geen geneesmiddel. Bij aanhoudende klachten een arts raadplegen.